.....
nas tagheas a onde van os refugallos
busquei esa palabra que nos falta
no faiado, nos pazos, nos sobrados
mergullei nas sombras das feridas
nas ruinas das casas deslombadas
nos campos polo lume combatidos
no sorriso de mamá que foi borrado
busquei esa palabra que nos falta
na mentira repetida a todas horas
no razonado balbordo incomprensible
dos que falan sabendo que non saben
busquei esa palabra que nos falta
Para saber que vivo e que respiro
A cada hora, cada canto, cada día
Z umegan meus ollos o teu pranto
buscando esa palabra que nos falta
.....
Agora máis ca nunca, coma sempre
PAZ E PALABRAS
O Movemento Vitalista das Terras do Mundo lamenta que, coa velocidade dun misil, a realidade lle dea a razón cos crús razoamentos das sintaxes gomitadas polas bocanas dos canóns.
Contra os Macronacionalismos Imperialistas.
Non hai máis Nación que a Humana, nen outra Patria ca o Universo.
Por unha Constitución Mundial Única
Hoxe moito máis necesariamente diáfana ca nunca.
