Era unha mañá morna de inverno. No monte estábamos sós. Levantando os ánimos con vitamina ultravioleta. Había caloriña nas soleiras. Alí, arrimados ao abrigo da brisa do nordés, tomamos o sol e tratamos algo, pouca cousa, catro palabriñas de amor e unhas olladas en paz. En San Antonio. De Corveiro. I love you, gonipterus.
Chiiiissstt... calade... non digades nada que xa todo se sabe... ir deixando xear e ser bós, que guapas xa sodes.
Apertiñas miñas xentes.
A mandare.
PAZ E PALABRAS
